Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009

Χειμωνάς... ή βαρυχειμωνάς;


Όπως γράφει και ο ίδιος στο βιογραφικό του είναι ένας εκκολαπτόμενος πολλά υποσχόμενος νεός συγγραφέας... Από το ψάρι βρωμάει το κεφάλι, λένε. Όταν αυτά τα λέει ένας άνθρωπος από μονος του, ενέχει μια δοση ψώνιου, δεν νομίζετε τσοκαράκια μου;
Είναι σαν να λέμε εμείς ότι είμαστε τα καλύτερα τσόκαρα, τα πιο γερά, χειροποίητα και φτιαγμένα μόνο για λεπτεπίλεπτα ποδαράκια. Όχι είμαστε τσοκαρίες απίστευτες. Τα υπόλοιπα ας τα πουν οι αναγνώστες μας!

Βρε Χειμωνά, που μάλλον για βαρυχειμωνιά μου κάνεις, έχεις για ολα άποψη. Και να το δικαιολογήσω ότι είσαι συγγραφέας. Μα για όλα... Δεν αφήνεις τίποτα να πέσει κάτω; Υποστηρίζεις ότι είσαι πολλά υποσχόμενος και μας προκαταβάλλεις χωρίς να δίνεις χώρο να το ανακαλύψουμε μόνοι μας- αν και εφόσον επιθυμούμε να γίνουμε αναγνώστες σου.

Περισσότερο προτάσσεις το γεγονός ότι είσαι απειροελάχιστα εμφανίσιμος (αν είστε τσόκαρα που αρέσκεστε σε σημεδεμένους) παρά το συγγραφικό σου ταλέντο. Το οποίο το έχεις, αλλιώς δεν γίνεται να έχει εξαντληθεί το βιβλίο σου, ας μην γελιόμαστε. Αν και σε προτιμούσαμε αθλητικογράφο να εμψυχώνεις την ομάδα. Την ολυμπιακάρα για την οποία γράφεις μύδρους, λες και πληρώνεσαι από τον Σωκράτη - όχι τον σοφό αλλά τον άλλο τον Intracom.

Τελικώς για να μην μας πει και τσοκαρα, ο λόγος που τα έχω μαζί σου Βαρυχειμωνά είναι γιατί σε θεωρώ μεγάλο ψώνιο, σε ποιο ράφι είπαμε σε έχει ο βασιλόπουλος;
Γιατί το "παίζεις" ενώ δεν είσαι... Όταν πατήσεις λίγο γη, τότε μπορεί να σε απογειώσουμε σαν συγγραφέα. Τώρα απλά σου λέμε: "Έλα μωρή ομάδαααααα παίξε λίγο μπαλίτσα!" (Και που είσαι κανονική όχι του πινγκ-πονγκ!)

Όταν λέμε φωνή... εννοούμε βελούδο!


Απίστευτο αλλά η φωνή, αφού βρήκε στέγη και ουχί για αδικοσκοτωμένους και μυστηρίως δολοφονημένους, βρήκε τρόπο να ακουστεί... Πλέον από το μικρόφωνο γνωστού ραδιοφωνικού σταθμού μετά του ευεργέτη της - γενικού αληθινού και ομοούσιου - οξύνει τις στρογγυλεμένες γωνίες. Τα ειρωνικά του σχόλια βρίσκουν στόχο. Το μόνο που χρειάζεται είναι μαθηματιή σκέψη, για να μετρά σωστά το χρόνο, μάθημα γλώσσας - αν δεν υπάρχουν σωστά ελληνικά δεν πάμε πουθενά - και χημεία... Όσο γι΄αυτή από ό,τι φαίναρται υπάρχει άφθονη.
Πάμε ...φωνή λοιπόν!


Εμείς δεν έχουμε παρα να αφιερώσουμε στην φωνή αυτό το τραγούδι:

Είμαστε πάλι μαζί...



Τσόκαρα ενωμένα ποτέ ποδοπατημένα... Αυτό είναι το μοναδικό σύνθημα που τριγύριζε τόσο καιρό στο μυαλό μου. Τσοκαράκια μου, για λίγο καιρό αποφάσισα να αποστασιοποιηθώ από τις τσοκαρίες γιατί νομίζω ότι είχα αλλοτριωθεί, είχα εκτροχιαστεί από τον αληθινό στόχο για τον οποίο άνοιξα αυτό τον ιστότοπο.
Ο στόχο είναι ένας και μοναδικός, να δίνω το περιθώριο σε όσα τσόκαρα το επιθυμούν να μας στείλουν το δικό τους σχόλιο για όσα τους ενοχλούν. Τσοκαρίες με ονοματεπώνυμο... από τα κακώς κείμενα στην πολιτκή, την κοινωνία, την ζωή, τον έρωτα!
Στείλτε μας τις δικές σας τσοκαρίες στο γνωστό mail: tsokaries@gmail.com

Επίθεση με αυγά στην απόλυτη συγγραφέα...


Δεν θα ξεχάσω κάπου στα 15α γενέθλιά μου, όταν η φίλη μου Pandy - ψυχολόγος πια στην Αγγλία σε σχολείο για απροσάρμοστα παιδιά, έτσι εξηγείται και η παρέα μαζί μου, τσοκαράκια μου - μου χάρισε ένα βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου. "Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης" ο τίτλος και το περιεχόμενο όπως το ήθελα, λίγο επαναστατικό, λίγο rebelus, με έρωτα και πάθος σε πρώτο πλάνο στο Μανχάταν της Αμερικής.
Η ηρωίδα μια επαναστάτρια χωρίς αιτία... Μετά από αυτό ήρθε το επόμενο βιβλίο της, "Εργοστάσιο Μολυβιών", "Άλμπατρος" κλπ.
Η Σώτη Τριανταφύλλου είναιη αιώνια έφηβη που κατευθείαν ψιθυρίζει στην καρδιά μας σαν βιολογικό ρολόι όσα όνειρα θυσιάσαμε στο βωμό των πρέπει. Μας υπενθυμίζει την εφηβεία που χάσαμε χωμένοι στα βιβλία και την στείρα γνώση.
Αν δεν έχουμε ονειρευτεί, δεν έχουμε θυμώσει, αγαπήσει, νευριάσει, αισθανθεί μαζί της, με τις ιστορίες της... Δεν πρόκειται να αντιληφθούμε την ιερόσυλη κίνηση κάποιων ανεγκέφαλων σε βάρος της πετώντας αυγά στην παρουσίαση του βιβλίου της.
Στηλοβάτης των Εξαρχείων και όμως οι "γείτονές" της θέλησαν με τρόπο ανιέρο να την διώξουν από την γειτονιά της. Λες και η Σώτη είναι η παρείσακτη και όχι εκείνοι που καπηλεύονται μια ολόκληρη περιοχή.
Θα θυμόσαστε την "εταίρα" της γειτονιάς που μάζευαν υπογραφές για να την διώξουν... κάπως έτσι νομίζω ότι αισθάνθηκε σήμερα η συγγραφέας. Σαν πόρνη, μια κοινή, ένα τσόκαρο...
Το αυγό του φιδιού στις μέρες μας βρίσκεται στα χέρια ανίδεων που αντί να το εκτιμούν και να το μελετούν, αντιθέτως το πετούν ασκόπως.
Η ιεροσυλία στο πρόσωπο της Σώτης Τριανταφύλλου, η οποία εμφύσησε όνειρα σε εφήβους της γενιάς μου και υποδαύλισε με τα βιβλία της τα όνειρά μας να γίνουν από σπίθα φωτιά και μετά λαίλαπα...
Άραγε πώς να νιώθει σήμερα η Φτωχή Μάργκο με αυτή την επίθεση στην δημιουργό της; Ακόμη πιο φτωχή... μάλλον!

Η wanna be... με τα κόκκινα νύχια!


Αλήθεια τσοκαράκια μου, η κυρία Wanna be Larry King με κόκκινα νύχια τι να κάνει; Συνεχίζει τα αφιερώματα σε καλλιτέχνες που είναι με το ένα πόδι στον τάφο; Επενδύει σου λέει τηλεοπτικά, γιατί αν πεθάνουν ποιος θα έχει πιο πρόσφατη συνέντευξη; Αυτή! Είναι όντως τεράστια επιτυχία... Πάει για Πούλιτζερ!
Βέβαια τώρα το αποζητά κι αυτή, αλλά αν μας είχε ακούσει από πέρυσι σήμερα θα είχε μια αποκλειστική συνέντευξη με την Σπεράντζα Βρανα... Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα! Α, που είσαι δημισιογραφάρα, φέτος θα είναι της μόδας τα σκούρα χρώματα, τα πεθαμενατζίδικα για τα νυχάκια σου. Βάψ' τα μαύρα καλύτερα από τώρα!

Who let the dog out no 19?


Ο σκύλος ο μαύρος το ταμ-ταμ-ταμ άλλαξε τον σκοπό, ειδικά τώρα που βλέπει τα σκουραίνουν τα πράγματα και δεν είναι από το solarium... Σαν να του αρέσει τελικά η πενιά και να μην αποζητά μόνο τα αραβικά ακούσματα. Αλλά τι να κάνει ο καψερός μπορεί να κάνει διαφορετικά; Εκεί παλεύει να ακουστεί λιγουλάκι η φωνούλα του, αλλά θα είναι μόνο κανένα κλέφτικο σφύριγμα... Πιάνει λοιπόν πόρτα για του χρόνου το χειμώνα! Αλλά δεν θα περάσει η φωνή, μην χαίρεσαι. Η επιτροπή είναι με μόνο ΟΧΙ και ένα ναι. Άρα θα ειναι μόνο Χ όχι factor! Κατακαημένε σκύλε...

Τα μπαγιάτικα νέα... Η επιστροφή του Ασώτου Δερβέναγα!


Ξέχασα να σας πω τα καλύτερα... Θυμόσαστε που ο γενικός Δερβέναγας είχε παραιτηθεί; Λοιπόν, ξαναγύρισε πίσω μετανιωμένος με κουτσουρεμένες αρμοδιότητες και από γενικός γενικώς έγινε μόνο ειδικώς. Μην σας πω ότι δεν είναι πια κάνω Δερβέναγας... γιατί πως να υποστηρίξει τον τίτλο ελλεψει εξουσιών; Ποιον να εξουσιάζει πια, μόνο τον εαυτό του. Επιτέλους το πήρε το μάθημά του. Όλοι είμαστε αναλώσιμοι κι αυτός το έπαθε και μετά το έμαθε.
Έτσι είναι από τα ψηλά στα χαμηλά κι από τα πολλά στα λίγα. Να σας πω, τελικά αυτό το νέο του image μας αρέσει... Keep doing the good job!

It's party time!!!


Καιρός δεν ήταν γι' αυτό το λεγόμενο reunion; Να μαζευτούμε όλοι μαζί, φίλοι και γνωστοί και να κυρίως να θυμηθούμε όλες αυτές τις στιγμές που μοιραστήκαμε κάτω από την ίδια στέγη.
Άγνωστοι μεταξύ μας που γίναμε με το στανιό κολλητοί. Καθημερινός εφιάλτης ή επίγειος παράδεισος. Πάντως δεν έχετε παράπονο ήταν εξαίσια. Με τα καβγαδάκια μας, τις γκρίνιες μας, το Β' Πρόγραμμά μας, τις κυρίες των σπηκάζ που τις ενοχλούσαμε με την Νάνα Μούσχουρη, αλλά το άκουσμα της έκανε τον διανοούμενο του γραφείο να μας πλησιάζει αφήνοντάς για λίγο τις παραδικαστικές επιτυχίες του.
Όλοι μαζί ετοιμαστείτε για Partyyyyyyyyyyyyyy Time!

Ας αφιερώσουμε κι εμείς ένα τραγουδάκι τσοκαράκια μου για να μπειτε στο πνεύμα κι εσείς:

Ακόμη σε στάση αναμονής...


Ακόμη είμαι σε στάση αναμονής. Δεν έχω βρει δουλειά, όχι ότι έχω κάνει και καμία σοβαρή κίνηση. Περιμένω να μου έρθει από τον ουρανό... Μάννα και τι μάνα του λόχου! Φυσικά οι προτάσεις δεν είναι ευκαταφρόνητες, αλλά... Ίδωμεν.